|
بنام يزدان پاک
**
زندگينامه استاد محمّد کرمي
**
استاد محمّد کرمي در سال 1309 در
خانواده اي هنرمند که در زمینه هنر منبّت کاري و نجّاري مهارت بالايي داشته
اند در شهرستان گلپایگان ( یکی از شهرستانهای استان اصفهان) متولد شده است.
پدرش مرحوم حسین کرمی هنگامی که او دو سال بیشتر نداشت فوت
ميکند.
پس
از آن سرپرستي او، برادر و خواهرش را مادرش برعهده گرفته و با توجه به
مشکلات آن زمان روزگار
سختي را مي گذرانند. پس از مادر ایشان برادر بزرگتر
سرپرستي را عهده دار شده و او را در دبستان فردوسي شهر گلپایگان ثبت نام
مي کند. تحصیلات خود را تا سوم متوسطه ( درجات
تحصيلي دوران ) ادامه داده و با توجه به کمبود منابع مالی خانواده، مجبور
به ترک مدرسه شده و با توجه به استعداد فوق العاده اش به استخدام آموزش و
پرورش آنزمان در می اید. همزمان با آموزش دانش آموزان در مدرسه، وارد دانشسراي آنزمان شده وموفق به کسب درجه سال اول
مقدماتی
از آن دانشسرا میگردد.
با توجه به علاقه بسیارش به هنر موسیقی به تمرین
ویلن پرداخته و در مدت زمانی کوتاه دستگاههای موسیقی ایرانی
را فرا میگیرد. اگرچه
نواختن ویلن روح تشنه هنر او را تا حدی سيراب ميکند اما بقدری نیست که که
او کاملا راضی کند.هنرمند هميشه جويای کمال است و هيچ مرزی برای او موجود
نيست. استاد نيز از اين قاعده مستثنی نبوده و نيست. اين را ميتوان
در گفتار و کلامش و احساسش هنگامی که در مورد خاطرات دوران هنری اش صحبت
ميکند يافت و از ابزار و وسايلی که در گوشه کنار خانه با صفايش برای
تزيين استفاده کرده دريافت. همه نوع آثار هنری از منبّت کاری، معّرق، خاتم
کاری، شیشه گری، خطاطی و نقاشی گرفته تا حتی گل و بته و خار خس بیابان و
سنگهای رودخانه که بطور طبيعی فلک آنها را در مسير حوادث خود بطرز زیبایی
مزين کرده، ميتوانيد در خانه اش پیدا کنيد. اينها همه از نگاه عميق او به
هنر و همگونی و هارمونی که در هنر وجود دارد خبر ميدهد. اگر چه او کم در
اين خصوص صحبت میکند ولی هر انسان عارف و اهل فن با یک نگاه ميفهمد که
در درون استاد
چه ميگذرد و جهان را از چه زاويه ای مينگرد.
رنج وغم و درد مردمانی که هر روز با آنها سر و کار داشته از یکطرف و
روح هنری و لطیف او از طرف دیگر، او را در راهی قرار میدهد که نتیجه اش همین
آثار هنری اوست. احساس همدردی او با انسانهای رنجدیده و تاثیری که بر روی
او گذاشت باعث شد که بدنبال راهی برای ثبت آنها پیدا کند.
در همان زمان بود
که هنر نقاشی را بهترین شیوه یافت و به نقاشی روی آورد.
او بدون داشتن استاد و امکانات فقط با اتکا به اراده و علاقه بیشمار خود به
هنر نقاشی، دریچه جدیدی را در زندگی خود گشود و با پشتکاری عجیب حرفهای دل
خود را بتصویر کشید.
بیشتر آثار او بر
روی زندگی مردم
محلي گلپایگان، روستاها و مناظر طبیعی اطراف این شهرستان
متمرکز شده است.
بايد گفت او شکارچی بسيار ماهری است چرا که برخی لحظات را چنان به تصوير
کشيده است که هنوز حس فضای محيط
ترسيم شده در آن زمان را ميتوانيد حس کنید. این
(خيسی زمين و بوی نم در فضا ) را می توان در تابلوی "
پس از باران در جنگل "
به خوبی حس کرد که هنوز از تابلو استشمام می شود.
تابلوي پس از باران
اولين تابلوي استاد که در سال 1333 نقاشي شده است.
با مرور آثار او میتوان به سادگی این موضوع را دریافت. در
آثار او صفای محیط و دل مردمان چنان بتصویر کشیده شده است که دل
هیچ سالک وعاشقی از دیدن آنها سیر نمیشود.
قابل ذکر است که در این مدت تنها با حقوق معلمی زندگی را سپری کرده و ابزار
و وسایل مورد نیاز خود را با همین درآمد کم معلمی تامین کرده است. از گران
بودن وسایل نقاشی راضی نیست و با سختی آنها را تهیه میکند .
اگر چه در زند گی رنجهای زيادی را متحمل شده و بسيار آزار کشيده است
ولی تا کنون بياد ندارد
که از کسی کينه ای در دل داشته باشد که
اين خود کنايه از روح
لطيف و هنری اين هنرمند گرامی می کند. .
یکی ازویژگیهای بارز شخصیتی
این هنرمند اینست که به نقاشی تنها بچشم هنر نگریسته و هیچگاه از آن برای
کسب درآمد استفاده نکرده است و هنوز هم با همان حقوق معلمی زندگی را سپری
میکند. بگفته خودش هیچ تابلوی خود را تا کنون برای فروش بتصویر نکشیده و
نفروخته است و تمام آثار خود را مانند فرزندان خود حفظ کرده و دوست دارد،
چرا که هر يک از تابلوهايش بیانگر خاطرات لحظه به لحظه زندگی اوست.
از تعداد تابلوهای او
آمار دقیقی در دست نیست ولی
حدود هزار تابلو از انواع تکنیکهای
ترسیمی و شیوه های مختلف
از این هنرمند مردم دوست
میتوان یافت. تمرکز او بیشتر بر نقاشی رنگ روغن بوده اگر چه در میان
آثار او میتوان تابلوهای آبرنگ، سیاه قلم، مداد رنگی، پاستل و ... پیدا
کرد. محمّد کرمی در کمال صداقت و با
خلوص نیت
میگوید که از زندگی ام راضی هستم و بجز خدا بکسی نیازی ندارم.
استاد
محمّد کرمی عاشق ایران و شهرش گلپایگان
است و به آن افتخار میکند. او علاقه زیادی به طبیعت داشته و اغلب اوقات خود
را صرف بتصویر کشیدن طبیعت زیبای اطراف محل زندگیش یعنی شهرستان گلپایگان
کرده و میکند. مدت 10 سال دبیر نقاشی دبیرستانهای گلپایگان بوده واغلب فرهیختگان و دانش
آموختگان گذشته و مردم مهربان کنونی این شهرستان او را بخوبی می شناسند و
نام او را در کنار هنرمندان دیگر این خطه همیشه
به افتخار بزبان می
آورند.
تصاویری هم که مشاهده
میکنید بریده هایی از دستنوشته های این هنرمند عزیز است که در کمبود
وقت برای من نوشته است و من برای حفظ امانت گفتار، پاره هایی از آنرا برای
شما انتخاب کرده ام.
با سپاس
دکتر محمد علي عمو کرمي
آذر ماه 1385
|
